August 21 2017 - 01:19
-------------------------------------------------------
فرق من با بقیه اینه که من توی سراشیبی راهی ام که خودم ساختم، پستی ها و بلندیهاشو طی کردم و البته هنوزم کلی مونده، ولی راه زیادی تا اتمام گرفتاریام نمونده
اما تقلید نکردم، راهمو خودم ساختم
کاری که کسی نمیکنه
حتی بیل گیتس هم وقتی هارواردو رها میکرد که ایده های ذهنیش رو بسازه همچین فکری میکرد، کسیکه تو 60سالگی به زور بهش دکترای اونم افتخاری
آدمایی مث من توی این کشور لعنتی کمن، با اینکه خیلی چیزهامو از دست دادم ولی همیشه جنگیدم. جربزه میخواد که راه مستقیم و معلوم همه ملت رو نری و قدم به راهی بذاری که بخاطرش باید با همه چیز بجنگی، با خونوادت با جامعت با اساتیدت با دوستانت با گذشتت با آیندت با عشقت با خودت با همه چیز، کلی چیز ممکنه از دست بدی و این خاصیت جنگه، جنگ خاصیتش کشته دادنه، حتی اگه اونی که کشته میشه خودت باشی که شب و روز کشته میشه.
زندگی من همینه
من از راهی که رفتم برنمیگردم، بخاطر هیچ کس و هیچ چیز
هرچیزی که از دست دادم رو به دست میارم، تا میتونم
بعد این مدت خوشحالم که به جایی رسیدم که عده ای به قدرتم افتخار کنن، همین برای من کافیه. میدونم که همه چیزها رو ندارم، اما یواش یواش، عجله ای ندارم.
اینکه یه عده ای خاص که میخوام متوجه شرایط سنگین من میشن و ابراز همدردی میکنن خیلی بهم امیدواری میده که باید تا تهش رو برم.
من صاحب اندیشه و صاحب راهم
الان وقت هموار کردن این راهیه که ساختمش
و حالا وقت پیاده کردن تموم پلن ها
شاید یه مبارزه ی جدید
خوشحالم
August 22 2017 - 01:45
برچسب:
نویسنده: نیما بختیاری